เลิฟสตอรี่เรื่องแปล 5 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา 08:37

ตุ๊กตาผีสิง (1)

ตุ๊กตาลูกเทพ เป็นข่าวกล่าวขานกันมาในสังคมในเดือนสองเดือนที่ผ่านมา เริ่มจาก หมอดูคนหนึ่ง ขายตุ๊กตาปลุกเสกให้ลาภ โดยใช้ชื่อว่า ''ลูกเทพ'' ที่ทำหน้าที่ไม่ต่างกับกุมารทอง คือมีวิญญาณอยู่ในตัว ดลบันดาลให้โชคลาภต่อพ่อแม่ผู้เลี้ยงดู

    ความ ''เป็นตุเป็นตะ'' กลายเป็นกระแส ประเดประดังขยายวงแห่กันเชื่อ เมื่อมีพระเกจิวัดใหญ่วัดหนึ่ง เปิดบริการลงอักขระบริกรรมให้ลูกเทพมีพลังความศักดิ์สิทธิ์มากขึ้น กลุ่มผู้ที่ ''กำไร'' จากการนี้ เงินไหลมาเทมา คือ คนขายตุ๊กตา กับ นักบวชที่อาศัยจีวรผ้าเหลืองเครื่องแบบสาวกพระพุทธองค์ ทำมาหากินกับความจิตอ่อนงมงายของชาวบ้าน ได้ค่าแรงค่าจ้างบริกรรมเสกภาวนาภาษาสันสกฤต 

    ความเชื่อในไสยศาสตร์เช่นนี้ อยู่ในวงจรชีวิตของผู้คนชาวบ้านมาทุกยุคทุกสมัยอยู่แล้ว ขึ้นอยู่กับว่า ใครจะมีความอ่อนไหว มีทุกข์ ว้าเหว่ลึกๆ ในจิตใต้สำนึก แล้วหา ''ที่พึ่งทางใจ'' ไว้พักพิง ไว้ให้อุ่นใจว่า ชีวิตยังมีความหวังสมหวังจากอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ คนเรามักจะตกอยู่ในอาการ ''จิตตก'' เช่นนี้มากๆ ในช่วงทุกข์จากภาวะข้าวยากหมากแพง เศรษฐกิจฝืดเคือง จนลง ค้าขายไม่ดี ต้องตระเวนไหว้พระรดน้ำมนต์ 9 วัด ซื้อวัตถุศักดิ์สิทธิ์มากราบไหว้ ขอพรให้สมปรารถนา

    คุณสมบัติของตุ๊กตานั้น ก็เป็นของเล่นที่ทำให้เจ้าของมีความสุขอยู่แล้ว เด็กผู้หญิงจะเอามาอุ้มชูเป็นเพื่อน กระทั่งเป็นลูก ในโลกของจินตนาการสมมุติ พอตุ๊กตาได้รับการปรับวิทยฐานะขึ้นมาเป็น ''ลูกเทพ'' จากการเสริมใส่ความขลังศักดิ์สิทธิ์ด้วยมนต์อักขระเข้าไป ก็คือ ''ของเล่นผู้ใหญ่'' ที่ทำหน้าที่เป็นที่พึ่งทางใจของผู้เป็นเจ้าของ ได้อุ้มชู เลี้ยงดูราวกับมันเป็นมนุษย์จริงๆ พาไปเที่ยว พูดจ๊ะจ๋า ปรนนิบัติสารพัด

    อันเป็นอากัปกิริยาที่ ถ้าเด็กทำ ก็คือเรื่องปรกติเป็นความไร้เดียงสา ไปตามจินตนาการ แต่ผู้ใหญ่ทำต่อหน้าสาธารณชน คนอื่นอาจมองว่า เป็นความบกพร่องทางจิตอย่างหนึ่ง (แต่จะไปพิพากษาเช่นนั้นก็ไม่ใช่ เพราะเป็นเรื่อง นานาจิตตัง มุมมองแต่ละคนย่อมแตกต่างกันไป)

    เทรนด์ลูกเทพ แรกๆ ก็ไปโลด เพราะคนชอบตุ๊กตาน่ารักอยู่แล้ว แต่พอในอีกแง่มุมหนึ่งออกมาเป็นว่า ลูกเทพคือ ''ตุ๊กตาผีสิง'' ส่วนหนึ่งก็ชักกลัวกันโลด

    ตุ๊กตาผีสิง ไม่ใช่เรื่องใหม่ ทั่วโลกมีเรื่องราวของตุ๊กตาผีสิงเยอะแยะ แต่เอาตัวที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาเล่าละกัน..

    ตัวที่เป็นตุ๊กตาเด็กผู้ชายชุดกลาสี (ในภาพ) มันมีชื่อว่า ''โรเบิร์ต'' ถูกจัดอันดับหนึ่งในตำนานตุ๊กตาผีสิง

    ใน ค.ศ.1867 เศรษฐีอเมริกันคนหนึ่ง สั่งทำตุ๊กตาผ้าตัวสูงเกือบเมตรให้กับลูกชายเป็นของขวัญ ลูกชายที่ชื่อ โรเบิร์ต ยูจีน อ๊ออโต หลงรักมันทันทีที่เห็น และตั้งชื่อให้มันเหมือนชื่อตัวเองคือ ''โรเบิร์ต'' และปฏิบัติกับมันราวกับมันมีชีวิต ไปไหนไปด้วยกัน นั่งโต๊ะกินข้าวข้างกัน นอนบนเตียง พูดคุยกันราวกับเพื่อนรักที่สนิทที่สุด

    ครอบครัวนี้มีบ้านตากอากาศที่คีย์เวสต์ ไปพักที่นั่น ยูจีนก็เอาโรเบิร์ตไปด้วย

    พ่อแม่คนในครอบครัว มักได้ยินเสียงเด็กผู้ชายสองคนคุยกันในห้องนอนของยูจีน ที่ยูจีนบอกว่า โรเบิร์ตคุยกับเขา แต่ผู้ใหญ่เข้าใจว่า เด็กชายดัดเสียงคุยสลับไปมาด้วยจินตนาการ จึงไม่ได้สนใจอะไร ต่อมาเหตุการณ์ชักแปลก ยูจีนบ่นว่าโรเบิร์ตเริ่มรังแกเขา สั่งให้ทำโน่นทำนี่เอาแต่ใจ และทำร้ายหนักข้อ จนมีรอยเขียวจ้ำที่ตัวยูจีน ที่สุดพ่อแม่ต้องแยกโรเบิร์ตออกจากยูจีน โดยไปโยนทิ้งไว้ที่ห้องใต้หลังคาบ้าน

    วันเวลาผ่านไปเป็นสิบปี ยูจีนโตเป็นหนุ่ม ในปีหนึ่ง เขากลับไปที่บ้านตากอากาศ ได้ไปเอาโรเบิร์ตลงมาจากห้องใต้หลังคา ทำความสะอาดแล้วนำมันมานั่งที่ห้องรับแขก ประหนี่งคนๆ หนึ่ง สิ่งที่พบพานก็คือ ไม่เพียงแต่ยูจีนจะเห็นว่าโรเบิร์ตมีชีวิต ทว่าคนหลายๆ คนทั้งคนรับใช้ แขกที่มาเยือน เห็นกับตาว่า โรเบิร์ตเคลื่อนไหวได้เอง ไม่ว่าหมุนคอมองตาม ลูกตาที่เป็นลูกกระดุมยังกรอกตามได้อีก มันคือตุ๊กตาผีสิงที่ทำตัวเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้

    ยูจีนอาจยังคงมีความผูกพันหรือคุยกับโรเบิร์ตตามลำพังได้ เขาไม่ได้ทำลายมัน แต่เอามันกลับไปทิ้งไว้ที่ห้องใต้หลังคา ที่โรเบิร์ตจมฝุ่นอยู่ที่นั่นนานหลายทศวรรษ กระทั่งยูจีนไม่อยู่แล้วก็ตาม

    กาลเวลาผ่านไป บ้านหลังนั้นถูกขายต่อไปอีกทอดหนึ่ง ระหว่างการบูรณะ โรเบิร์ตก็ถูกค้นพบอีกครั้ง มันกลายเป็นตุ๊กตาเก่าที่มีค่า ถูกนำมาไว้ที่ห้องรับแขก ทั้งเป็นของแอนทีกเก่า ทั้งเป็นตุ๊กตาตัวโปรดของลูกสาวเจ้าของบ้าน

    โรเบิร์ตกลับยังคงเป็นตุ๊กตาผีสิง มีชีวิต มันย้ายที่ไปมาเองได้ทั่วบ้าน มันหันตัวหมุนมองคนที่เข้ามาในห้องตามลำพัง หรือกระทั่ง คนที่เดินผ่านบ้าน เห็นมันแง้มม่านหน้าต่างมองลงมา

    ที่สุด เจ้าของบ้านก็กลัวอาถรรพ์ของมัน แต่ไม่กล้าทำลายมัน หากบริจาคให้กับ พิพิธภัณฑ์ Fort East Martello ที่คีย์เวสต์ เพื่อให้คนรุ่นหลังได้ชม โรเบิร์ต ตุ๊กตาผีสิง 
    ทุกวันนี้ โรเบิร์ต อยู่ในตู้กระจกที่นั่น เพื่อป้องกันมันออกมาเดินเพ่นพ่าน มันมีอายุ 130 ปีแล้ว! 

    โรเบิร์ต เป็นตำนานตุ๊กตาผีสิง ที่เป็น ''ต้นแบบ'' ของภาพยนตร์สยองขวัญ ''ตุ๊กตาผีชัคกี้'' ในเวลาต่อมา

 

( อ่านต่อตอนต่อไป.. )

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

อ่านเรื่องอื่นๆ