เลิฟสตอรี่ตอบปัญหารัก 20 สิงหาคม 2558 เวลา 08:26

ปุจฉา วิสัชนา ปัญหารัก

 

ถึงคุณมณีจันทร์ ครับ

    ผมมีปัญหาหัวใจอยากปรึกษา คือผมมีความรักกับผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนี้มีศักดิ์เป็นน้องสาวของผมเอง คือเธอเป็นลูกของลุง พี่ชายแท้ๆ ของแม่ เท่ากับว่าเรามีคุณตาคุณยายคนเดียวกัน ตอนเด็กๆ รู้จักกันดี เป็นทั้งญาติทั้งเพื่อน ตอนเธออายุสิบกว่าขวบ ครอบครัวลุงผมย้ายไปอยู่เมืองนอกสิบกว่าปีถึงกลับมาเมื่อสองปีก่อน เจออีกทีเธอก็เป็นสาวอายุยี่สิบหก หย่าสามี มีลูกติดสามขวบ น่ารักน่าชัง 

    ป้า (แม่ของเธอ) ฝากผมดูแลเธอหน่อยในฐานะพี่ชายเพราะเธอไม่มีใคร ตรงนี้อาจทำให้เราใกล้ชิดกันเป็นพิเศษ ไปไหนมาไหนด้วยกัน 

    ที่โบราณบอกว่า ผู้หญิงผู้ชายอยู่ใกล้ชิดกันจะบังเกิดความรัก นี่จริงเลยครับ

    ชีวิตส่วนตัวผมมีสาวตรึม แต่พอมาใกล้ชิดเธอ ผมกลับหมดความสนใจสาวอื่นไปเลย

    เธอวางใจในตัวผม เปิดใจกับผมหมดทุกเรื่อง แม้ปัญหารักของเธอกับสามีเก่า ที่เป็นพับพีเลิฟ รักวัยรุ่นที่ทำให้เธอมีลูกเร็วแล้วผิดหวัง กับผู้ชายที่ไม่ใช่ พอเธอตัดทุกข์ได้ ความน่ารัก ความสวย รสนิยมของเธอก็ซึมซาบสู่หัวใจผมมาเรื่อยๆ ที่สำคัญก็คือลูกสาวตัวน้อยของเธอ ไม่เรียกผมว่า อังเคิล แต่เรียก ป๊ะป๋า คงคิดถึงพ่อ แล้วติดผมแจ เธอน่ารักยังกับตุ๊กตา เพราะเป็นลูกครึ่ง ส่วนผมหัวดำไทยแท้ แต่ผมก็ไม่สนใจเพราะผมรักเหมือนลูกจริงๆ บางทีตรงนี้ก็มีส่วนทำให้น้องสาวของผมอ่อนโยนกับผมเช่นกัน 

    ผมเชื่อว่าเธอเองก็รู้สึกไม่ต่างกับผม และสะกดใจสุดๆ ที่จะไม่ถ่ายเทใจให้เป็นความรักหนุ่มสาว

    แล้วในวันหนึ่ง มันก็เหมือนทำนบพังครืน 

    เราไปเที่ยวหัวหินกัน ในภาพภายนอกเป็นครอบครัวน่ารัก ค่ำคืนนั้น ลูกหลับสนิทเพราะสนุกเหนื่อยจากการเล่นน้ำทะเลทั้งวัน ผมอุ้มลูกไปนอน เราก็เหมือนอยู่ตามลำพังในห้องโรงแรมที่ให้บรรยากาศโรแมนติก บางทีเพราะหัวใจที่ตรงกัน บางทีเพราะความสัญชาตญาณเร้ากามารมณ์ ทำให้เราโผเข้าหากัน 

    มีสตินะครับ ไม่ใช่เมา เราต่างมาถึงขีดสุดที่อัดอั้นแล้ว ต่างตักตวงความสุข ปรนเปรอความสุขซึ่งกันและกันด้วยแรงปรารถนาที่หัวใจและเรือนร่าง ผมไม่เคยมีความสุขกับผู้หญิงคนใดเท่านี้มาก่อนเลย

    เวลาผ่านไป เรากอดกันไม่ห่าง เธอซุกตัวในอ้อมอกผมเหมือนหาที่พึ่งที่โหยหาพบแล้ว ทว่าน้ำตาแห่งความสุข ก็ไหลรินต่อเป็นน้ำตาแห่งความทุกข์

    เธอบอกว่า ครั้งนี้ขอให้เป็นอุบัติเหตุที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอ เธอรักผมมาก แต่เรารักกันไปไกลกว่านี้ไม่ได้แล้ว เพราะเราเป็นพี่น้องกัน สายเลือดเดียวกัน ถ้าเราอยู่ใกล้กันอย่างนี้ หัวใจเธอแตกสลายแน่

    ผมบอกว่า ผมไม่ยอมหรอก ผมก็รักเธอสุดหัวใจเหมือนกัน ไม่เคยรักผู้หญิงคนไหนอย่างนี้มาก่อน ถึงเป็นพี่น้อง แต่เมื่อพรหมลิขิตให้เรารักกันอย่างนี้ รักก็ต้องรัก 

    ประวัติศาสตร์ก็มี ชนชั้นตระกูลเลือดสีน้ำเงินทั้งเมืองนอกเมืองไทย ที่พี่น้องดองกันแต่งงานกันโดยที่ไม่ได้รักกันแต่แรก หากถูกกำหนดจับคู่ก็เยอะไป  

    นี่เรารักกันแท้ๆ ทำไมจะไม่ได้

    เธอยังคงร้องไห้ คร่ำครวญ แล้วคุณตาคุณยายจะว่าอย่างไร เราพี่น้องกันนะ

    นี่แหละครับ เรื่องราวความรักของผม ผมเองก็ทบทวนทุกอย่างแล้ว 

    เพียงแต่จดหมายมาถึงคุณมณีจันทร์ เพราะต้องระบายสิ่งที่อยู่ในใจให้ใครสักคนที่เข้าใจ

    ถ้าคุณมณีจันทร์ ไม่เห็นด้วย ก็ทิ้งจดหมายผมไปเลย อย่าได้ตอบ

    แต่ถ้ามีคำชี้แนะดีๆ กรุณาด้วยครับ

    เพราะผมคงต้องฟันฝ่าไปอีกเยอะ ไม่ว่าพ่อแม่ ลุงป้า คุณตาคุณยาย ด้วยผมต้องการแต่งานกับน้องสาวจริงๆ

คนรักน้อง

 


โอ้ คนรักน้อง ท้องติดกัน ขา

    นี่แหละหนาที่เขาบอกว่า..มีรักย่อมเกิดทุกข์

    แต่หากเป็น รักฟ้าลิขิต ใยต้องฝืนฟ้า 

    ยังดีนะคะ ที่เป็นน้องสาวดอง ไม่ใช่น้องสาวพี่ชายพ่อแม่เดียวกัน ที่คลานตามกันมา อย่างนั้นคงกระอักกระอ่วนพิลึก

    เคยได้ยินวลี เรือล่มในหนอง ทองจะไปไหนเสีย ไหมคะ นั่นคือทัศนคติของหลายชาติตระกูล ที่นิยมให้มีการแต่งงานในเครือญาติด้วยกัน เพื่อบรรพบุรุษจะได้วางใจว่าสมบัติพัสด์สถานไม่กระเด็นไปนอกรั้วสายสกุล 

    ที่ยิ่งไปกว่านั้น ก็คือ ขนบจารีตเก่าแก่การรักษาเลือดชาติตระกูลบริสุทธิ์ การแต่งงานในสายเลือดเดียวกันคือการรักษามิให้สายเลือดอื่นเข้ามาปะปนให้เสียความบริสุทธิ์ระดับสมมุติเทพ อันเป็นจารีตโบราณทั้งโลก ไม่ว่าเอเชียหรือยุโรป

    อารยธรรมอียิปต์โบราณยุคปโตเลมีสี่ห้าพันปีก่อน พี่น้องชายหญิงราชโอรสราชธิดา ต้องแต่งงานกัน เพื่อให้กำเนิดสายเลือดบริสุทธิ์เป็นเทพในร่างมนุษย์ เป็นฟาห์โรสืบเนื่องต่อไป ในประวัติศาสตร์ยุโรป กษัตริย์ราชินีของทุกแคว้นประเทศล้วนดองกันทั้งนั้น  สายเลือดเดียวกันแล้ว ก็ยังวนเวียนลูกมาแต่งงานกันอีก เพราะเป็นกุศโลบายหลักทางการเมืองการปกครอง

    ดังนั้น หากถามว่า การแต่งงานกันระหว่างพี่น้องสายเลือดเดียวกัน ปู่ย่าหรือตายายเดียวกัน ผิดไหม?

    มณีจันทร์ว่า..ไม่ผิด 

    อย่าให้ถึงขั้นพี่น้องท้องเดียวกันพ่อแม่เดียวกันก็แล้วกัน

    หากจะไม่ถูก ก็เพียงสาเหตุทางพันธุกรรมเท่านั้นแหละ

    คือทฤษฎีปมด้อยปมเด่นของเมนเดล ระบุว่า การแต่งงานในสายเลือดเดียวกัน ลูกที่เกิดมาจะรับปมด้อยของพ่อแม่ไปเต็มๆ 

    ทารกที่เกิดมา โครโมโซมจะผิดปรกติ มักเป็นโรคเลือด ทารัสซีเมีย โรคลิ้นหัวใจรั่ว ไปจนถึงโรคเอ๋อ หรือฮอร์โมนเพศผิดปรกติเป็นกะเทย

    ในประวัติศาสตร์ยุโรปถึงกับมีบันทึกว่า อาการบกพร่องนี้เป็น โรคเจ้า เพราะราชนิกูลยูโรเปี้ยนล้วนแต่งงานวนอยู่ในสายเลือดเดียวกันนั่นเอง

    กฎเมลเดลนี้ เอาให้ใกล้ตัวเข้าใจง่ายที่สุด ก็คือ คำแนะนำของสัตวแพทย์ หรือคอกสุนัขมืออาชีพ ที่บอกชัดเจนว่า การผสมพันธุ์สุนัขสายเลือดเดียวกัน เช่นตัวพ่อแม่เป็นพ่อแม่พันธุ์ราคาแพงให้ผสมพันธุ์กับลูกมันเองเพื่อได้ลูกสุนัข หรือสุนัขท้องเดียวกันผสมพันธุ์ เป็นข้อห้ามอย่างเด็ดขาด เพราะลูกสุนัขที่เกิดมาจะอ่อนแอ พิการ

    คนโบราณระดับชาวบ้านคงพอจะรู้ จึงเน้นให้เกิดสามัญสำนึกจริยธรรมว่า การรักกันแต่งงานกัน (คือการมีเพศสัมพันธ์กัน) ในพี่น้องสายเลือดเดียวกันนั้น เป็นเรื่องที่ผิด เป็นความอดสูอับอาย

    หนุ่มสาวเครือญาติใกล้ชิดจะได้ยับยั้งชั่งใจ มองหาคนอื่นที่ไกลตัว นอกชายคาบ้านออกไป 

    มณีจันทร์อยากให้คุณรักน้อง แยกแยะประเด็นให้ชัดค่ะ

    รักกันได้ แต่งงานเป็นผัวเมียกันได้ แต่อย่ามีลูกด้วยกันเด็ดขาด 

    นั่นคือการแก้ที่ตรงประเด็น แก้ที่ จุดอ่อน แห่งการมีรักในสายเลือดเดียวกัน แบบเห็นๆ กันเป็นรูปธรรมไปเลย

    หากคุณรักแท้ รักจริง ตัดสินใจแน่นอนแล้วว่า จะครองรักแต่งงานกับน้องสาว สิ่งแรกที่พิสูจน์ความมุ่งมั่นในรักแท้นี่ก็คือ คุณต้องไปทำหมันถาวรแบบตัดท่อสเปิร์มเลย

    ด้วยจะมีเซ็กซ์กับน้องสาวที่เป็นภรรยาอย่างไร คุณก็ไม่สร้างทุกข์กับตัวเองกับเธอกับครอบครัวแน่ๆ 

    ที่สำคัญก็คือ ไม่ก่อทุกข์กับชีวิตที่เกิดมาแล้วมีปัญหาปมด้อยอ่อนแอ บกพร่องตามทฤษฎีเมลเดล

    เห็นไหมคะว่า การรักน้องสาวสายเลือดเดียวกันนั้น ไม่ใช่เรื่องผิดหรือเป็นอุปสรรครัก แต่แต่งงานมีเพศสัมพันธ์ในชีวิตคู่ แล้วมีลูกที่ไม่สมบูรณ์ ต่างหากที่ผิดและเป็นอุปสรรค

    คุณคิดตกกับการแก้อุปสรรคนี้ได้ ทุกอย่างก็จบ

    เธอมีลูกแล้ว คุณเองก็รักเด็กคนนั้นดังราวลูกตัวเอง ก็จบแล้วค่ะ สร้างครอบครัวพ่อแม่ลูกสามคน ไม่ต้องมีสมาชิกเพิ่มที่เกิดเป็นลูกของคุณกับน้องสาว

    เรื่องการต้องเผชิญหน้ากับพ่อแม่ญาติผู้ใหญ่ ในข้อหาเอาน้องสาวทำเมีย มณีจันทร์กลับมองว่า เป็นเรื่องเล็กน้อยด้วยซ้ำไป

    คุณรักของคุณจริง เธอก็รักคุณจริง พื้นฐานมาจากความรัก ไม่ใช่อยู่ใกล้กันแล้วหน้ามืดมีเซ็กซ์ จนท้องติดลูกแล้วแก้ปัญหาแต่งานกันเสียเมื่อไหร่

    ถ้าคุณคิดว่า เป็นอะไรที่ผู้ใหญ่รับไม่ได้ ก็อย่าเผชิญหน้า ดึงดันแต่งงานค่ะ

    ตกลงปลงใจว่ารักแท้แน่นอน ย้ายไปอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวโดยพลการ ถ้ามีเงินมีงาน ก็โน่นไปไกลๆ ให้ห่างญาติไปเลยในช่วงแรก

    แล้วใช้การเขียนจดหมาย สารภาพ อธิบายทุกอย่างให้ท่านทราบ บอกลุงป้าพ่อแม่ของเธอ บอกต่อคุณตาคุณยายว่า นี่คือสิ่งดีงามต่างหาก ที่คุณได้ดูแลน้องสาวทั้งเธอเป็นน้องเป็นภรรยา ยังมีผู้ชายคนไหนที่ให้ความสุขที่ดีต่อเธอได้กว่าคุณ ให้เธอเขียนต่อว่า เธอมีความสุขแค่ไหนที่ได้รักได้อยู่กับคุณ และคุณกับเธอ จะไม่มีลูกให้เกิดมาเป็นความกังวล เพราะชีวิตครอบครัวครบแล้ว มีความสุขแล้ว

    สมัยนี้ไม่เพียงเขียนจดหมาย ยังส่งเป็นเสียงและภาพได้ด้วย

    ความโกรธของผู้ใหญ่เป็นแค่ช่วงแรกเท่านั้นค่ะ มักพูดว่า..คนอื่นจะมองอย่างไร ฉันอาย

    แต่พอเวลาผ่านไปสักหน่อย จะเย็นลง เพราะอย่างไรก็ลูกก็หลาน  หันไปถือภาษิต..เรือล่มในหนอง ทองจะไปไหนเสีย ก็จะช่างหัวคนอื่น ลูกหลานฉันมีความสุข ฉันก็ดีใจแล้ว

    หากท่านใจแข็ง คุณต้องให้เวลา ตัวหายไปแต่สายใยต้องแนบแน่น อ้อนต่อท่านไม่มีขาด เมื่อท่านใจอ่อน ก็พาครอบครัวเข้าไปกราบ

    แค่นี้เองค่ะ

    ถ้าคุณเป็นญาติ มณีจันทร์อยากแนะนำว่า จดทะเบียน อยู่ด้วยกัน ให้ญาติผู้ใหญ่ให้ศีลให้พรวิเศษพอแล้ว ไม่ต้องจัดงานแต่งงานประกาศสู่สังคม เพราะนั่นมันแค่เปลือก ที่บางทีจะทำให้คนวงนอกปากยื่นปากยาว..อ้าว นั่นเขาพี่น้องกันไม่ใช่หรือ..ซึ่งไม่ใช่สาระเลย

    ขอให้มีความสุขกับชีวิตครอบครัวนะคะ

    อ้อค่า..แนะนำของมณีจันทร์ ขอให้คุณมีเซ็กซ์สุดๆ ดีๆ กับเธอ (อย่างที่เขียนมาน่ะ) จัดเผื่อมณีจันทร์สักหนึ่งดอกนะคะ 

    คนอะไรเขียนหนังสือโรแมนติก จนอยากมั่งจัง

มณีจันทร์

อ่านเรื่องอื่นๆ