เลิฟสตอรี่ตอบปัญหารัก 8 พฤษภาคม 2558 เวลา 17:37

ปุจฉา วิสัชนา ปัญหารัก

  • 7,121 view
  • share

 

คุณมณีจันทร์คะ

    หนูกับแฟนเป็นนักศึกษา เป็นเด็กต่างจังหวัดมาเรียนที่กรุงเทพฯ เราเช่าหออยู่ด้วยกันมาเป็นเวลาปีกว่าแล้ว จะว่ารักก็รักกันดี แต่เมื่อเดือนก่อนหนูจับได้ว่า เขาไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น (เพื่อนมาบอกแล้วหนูตามไปเจอจริง) เราไม่ได้ทะเลาะกันรุนแรง เพราะเขาไม่ได้แก้ตัวอะไร สารภาพว่าเขามีเซ็กซ์กับคนอื่นจริง เพราะหนูให้เขาไม่เพียงพอ เขาอยากแต่หนูไม่อยาก เขาก็เกรงใจ เลยไปหาที่ระบายที่อื่น

    เขาบอกว่าเขารักหนู เขาแค่ไประบายความใคร่เท่านั้นเอง เห็นใจเขาเถอะ

    หนูมานึกดู เขาก็พูดถูก บางทีเราอยู่ด้วยกันที่หอ หนูต้องการสมาธิดูหนังสือ เขาแสดงอาการอยากมีอะไรด้วย มากอด มาจูบ หนูก็แสดงอาการไม่ชอบใจ บอกเขาว่าหนูไม่มีอารมณ์ เขาก็ถอยออกไปเงียบๆ

    ผู้ชายอยากมีเซ็กซ์มากกว่าผู้หญิงอยู่แล้วใช่ไหมคะ หนูให้เขาน้อยไปจริงๆ

    หนูควรจะยอมรับว่า เขาพูดจริง เป็นความบกพร่องของหนูด้วย

    ให้อภัยเขา แล้วยอมให้เขามีอะไรมากขึ้นบ่อยขึ้น

    จะเป็นทางออกที่ดีหรือเปล่าคะ

กนกวรรณ

 

 
น้องกนกวรรณ ขา

    มีผู้ชายสองคนอยู่ในร่างเดียวกัน 

    ชายสองคนนี้ มีสิ่งที่เหมือนกันอย่างหนึ่ง คือ ได้ตักตวงความสุขจากร่างกายของน้องตลอด ซึ่งน้องกนกวรรณก็ให้ด้วยเต็มใจ แต่เขาก็ยังไม่พอ อยากอีก อยากเยอะ พอไม่ได้จากน้องกนกวรรณ เขาก็ไปถะถั่งกับหญิงอื่น

    คนหนึ่งอาจยังซื่อตรง เขาไประบายความเครียด กระฉูดความใคร่ออกเท่านั้น เขายังมีเยื่อใยรักน้องอยู่จริง เขาพูดความจริงและเสียใจ

    อีกคนหนึ่งอาจเบื่อหนึ่งปีกับเซ็กซ์เดิมๆ เซ็กซ์แห้งๆ ที่กราฟความต้องการเซ็กซ์ระหว่างน้องกับเขาไม่แมตช์กัน เขาทรยศความผูกพัน ดูแคลนและกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของน้อง 

    เขาจะได้ไม่เป็นคนผิด เมื่อต่างคนต่างไป

    เกิดเป็นหญิงก็เสียเปรียบชายอยู่แล้ว อย่าให้ผู้ชายคนไหนมากล่าวโทษเรา ทั้งที่เขาเป็นผู้กระทำความผิด อย่าเด็ดขาดนะคะ จำไว้

    ดังนั้น น้องกนกวรรณ ขา น้องต้องใช้สติวิจารณญาณของตัวเอง คิดทบทวนพิจารณาให้ดี ทั้งตัวอย่างในอดีต พฤติกรรมในหนึ่งปีที่น้องผูกพันกับเขาว่า ภายในตัวตนของแฟนคนนี้ เป็นคนแรกหรือคนที่สอง

    คนแรก ยังพอรับฟังที่จะให้อภัยได้ แต่คนที่สองในร่างนั้น เป็นคนเลวค่ะ ต้องถีบกระเด็นไปจากชีวิตของเรา

    แต่มณีจันทร์ อยากให้ข้อคิดอีกประการว่า เรื่องเซ็กซ์เป็นเรื่องละเอียดอ่อนของคนสองคนที่จะอยู่ด้วยกัน เป็นเรื่องสำคัญในชีวิตคู่ประการหนึ่ง

    น้องกนกวรรณจะมีความสุขกว่านี้ ถ้าหาแฟนหรือคู่บัดดี้ร่วมห้อง มีความต้องการเซ็กซ์ตรงกัน 

    ถ้าอยากมาก ก็สะบึมส์กันเหมือนสลากยากินหลังอาหารเช้ากลางวันเย็น ถ้าอยากน้อย ก็ช่วยกันท่องหนังสือ เมื่อไหร่อยากพร้อมกัน ก็วางหนังสือ เอนกาย ก่ายกอดเสพกามาด้วยความพึงใจทั้งคู่

    หากความอยากเซ็กซ์ เหลื่อมกันมากอย่างที่เล่ามา หรือน้องกนกวรรณ ยอมทนที่จะให้เขามากขึ้น แต่ตัวเองไม่ได้สุขเท่าไหร่ ดีกันสักพัก ที่สุดมันก็จะเข้าวงจรอีหรอบเดิม แฟนก็ต้องออกไประบายความใคร่กับหญิงอื่น ให้น้องช้ำใจอีกอยู่ดี

    ถ้าเป็นมณีจันทร์ มณีจันทร์หาใหม่ค่ะ เลือกที่แมตช์กันพอดีๆ รักจะได้ยืนยาว

    เป็นหนอนหนังสือตัวผู้ตัวเมีย นอนเกลือกกลิ้งใกล้กัน เสพสุขจากการอ่าน ก็เป็นความสุขได้นะคะ

มณีจันทร์

 

............................................................................

 


คุณมณีจันทร์คะ

    ฉันอายุสามสิบสี่ เป็นเวิร์กกิ้งวูแมน เงินเดือนสูง ใช้ชีวิตอย่างมีรสนิยมเพราะมีเงินในบัญชีธนาคารมากพอที่จะอยากทำอะไรก็ทำได้ ฉันมีคนรักอายุสี่สิบห้า หล่อ หรู รวย  ครอบครัวเขาเป็นเศรษฐีร่ำรวยอยู่แล้ว ตัวเขาเองเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ เราต่างพอใจในรสนิยมซึ่งกันและกัน (เรื่องเซ็กซ์ก็ปรนเปรอกันสุดยอด) คบหาจริงจังเป็นคู่กันมาสามปีครึ่งแล้ว
  
    คนรักฉันฝังใจกับชีวิตวัยหนุ่ม เขาคิดเสมอว่า ผู้หญิงที่มาเข้าใกล้เขา เป็นแฟนด้วย เพราะเขารวย อยากสบายจากเงินเขามากกว่าค่าในตัวเขาเอง คนไหนทำท่าจะเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ถึงขั้นผูกมัดจะแต่งงานด้วย เขาเผ่นเลย มีฉันนี่แหละค่ะ ที่ควงกับเขานานที่สุด ฉันไม่แคร์เงินเขา เพราะฉันก็มี ซึ่งเขาเองก็รู้

    ฉันรักเขา อายุก็มากขึ้น ฉันอยากมีครอบครัว และยังไม่สายที่จะมีลูกสักคน แต่ฉันไม่กล้าพูดถึงเรื่องแต่งงานกับเขา กลัวว่าเขาจะเผ่นหนีไปจากชีวิต เหมือนกับที่เขาทำกับผู้หญิงคนอื่น 

    ที่จริงฉันก็มีผู้ชายดีๆ มาชอบหลายคน เพื่อนสนิทสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันคนหนึ่ง บอกว่า ..ฉันรอเธอจนกว่าเธอจะแต่งงาน ฉันถึงเลิกหวัง.. ก็ยังมี แต่ฉันกลับเลือกที่จะอยู่กับคนที่ฉันรักแต่ไม่กล้าพูดเรื่องแต่งงาน มีความสุขไปวันๆ

    บางทีมันก็ดี บางทีมันก็สะท้อนใจ เพราะฉันอยากมีลูก มีสามี มีครอบครัว

    ฉันควรกล้า หรือ อย่ากังวลตราบใดที่เขายังนอนเคียงข้างอยู่ เพราะรักฉัน (แต่ไม่แต่งงานด้วย)

ประภาศรี

 


คุณภา ขา
    เรื่องของคุณยังกับหนังฮอลลีวู้ดหลายเรื่อง ที่ที่สุดก็แฮปปี้เอนดิ้งแต่งงานกัน แต่ชีวิตจริงไม่ใช่สคริปต์หนัง จึงต้องคิดหนักหน่อย

    ปัญหาของคุณภา มันติดอยู่ที่ความฝังใจ ''เงินฉัน เงินเธอ'' ดีดลูกคิดตีค่าตัว ทำลายคุณค่าของหัวใจรัก ถ้าตัดมันออกไป เหลือแต่ตัวเปล่าเปลือย เหมือนตอนมีเซ็กซ์กัน สำรวจจิตใจคุณว่ายังรักเขาอยู่หรือเปล่า โดยที่เขาก็สำรวจแบบเดียวกันด้วย

    ถ้าคนหนึ่งล้มละลายไปในนาทีนั้น แล้วขอเกาะอีกคนหนึ่งกินไปทั้งชีวิต จะโอเคไหม

    คำตอบในจิตสำนึกจะบ่งบอกเองว่า ที่จริงคุณค่าในตัวตนทั้งคุณและเขาคืออะไร

    ถ้าคุณรักเขาโดยไม่แคร์กติกาสังคม คุณก็ขอลูกกับเขาตรงๆเลยค่ะ

    อยากมีลูก อยากเป็นแม่ คุณมีเงินคุณรวย คุณเลี้ยงเองได้ แต่ขอให้เขาเป็นคนให้ลูกกับคุณ 

    หากเขาไม่คิดจะมีชีวิตที่เหลือในโลกเป็นพ่อคน ช่วยคุณเลี้ยงลูกด้วยกัน ก็ไม่ว่าอะไร  เพราะคุณรักเขาแบบไม่มีเงื่อนไข

    บางทีนั่นแหละ เขาจะขอแต่งงานกับคุณเอง เพราะคุณรักในตัวตนของเขา ไม่ใช่เงินของเขา

    นี่เป็นสิทธิ์ที่คุณภาพูดกับคนรักได้ ในศักดิ์ศรีของหญิงคนหนึ่งที่รักเป็น ไม่ใช่เป็นความกล้าหรือไม่กล้า

    ปฏิกิริยาของเขา จะทำให้คุณภาสามารถตัดสินใจได้เองว่า ยังสามารถรักเขาได้ตลอดไป หรือตัดใจจากเขา แล้วไปแต่งงานกับเพื่อนเก่าแก่ที่เฝ้าหลงรักคุณมานาน เพื่อที่เขาจะเป็นพ่อของลูกของคุณ สร้างครอบครัวที่คุณอยากมีได้

    แล้วก็แนะนำให้ คนรักเก่าผู้ร่ำรวยนั้น เอาเงินยัดหมอนข้างแทนนุ่น ไว้กอดนอนก็แล้วกันค่ะ

มณีจันทร์

 

  • 7,121 view
  • share

อ่านเรื่องอื่นๆ