หน้าแรก ผู้หญิง ศาลารัก
สองอากับหนึ่งหลาน (48)
14 สิงหาคม 2014 14:46 น.  View : 2,437  



สองสาวเกิดใจตรงกันเรียกใช้บริการในคืนเดียวกันจะไม่ให้ยุ่งได้ไง เพราะผมไม่มีปัญญาแยกร่างไปรับใช้เธอทั้งสอง ตัวช่วยก็ไม่มี..แล้วจะแก้ปัญหานี้อย่างไร?...ผมคิดหลายอย่างระหว่างไปซื้อตับที่ศูนย์การค้าจนเหม่อลอยเกือบโดนรถชนตอนกลับบ้าน

''ไอ้นัน..ใจลอยเป็นเห้..อะไร ลงมาเดินบนถนนแล้วยังชนรถกู..''
 
คนขับรถชะโงกหน้าออกมาด่าไม่ใช่ใคร ไอ้จวบ หรือประจวบ ที่ผมยกน้าหลาบให้ไปนั่นแหละ ตอนแรกผมตกใจแต่พอได้สติกลับตกใจกว่าเดิม..
 
ไอ้จวบมันล่ำซำขนาดมีรถเก๋งขี่เชียวหรือไปโขมยของใครมา..
 
''ไอ้จวบ..ไอ้เห้..มึง..มึง..ไปซิวเก๋งของใครมา..อย่าเห้..นะโว้ย''
 
พอเห็นเป็นไอ้จวบผมไม่ได้สนใจเรื่องชนรถหรือรถชน ตะโกนด่ามันลั่นถนนจนคนแถวนั้นหยุดดูเหตุการณ์
 
''ไอ้เห้..แทนที่จะดีใจเพื่อนขี่รถกลับหาว่ากูซิวของใครมา..'' ไอ้จวบด่าตอบแล้วเรียกผมขึ้นรถ
 ''มึงไปไหน..กลับบ้านใช่ไหมกูจะไปส่ง..'' ''เออดี..'' ผมตื่นเต้นกับฐานะที่เปลี่ยนไปของจวบจนลืมเรื่องตัวเองไปชั่วขณะ..กระทั่งรถวิ่งไปถึงปากซอยบ้านจึงนึกได้
 
''เฮ้ย..มึงว่างไหม..'' ''ว่าง..มีไร'' จวบเลี้ยวรถเข้าซอย ''กลับรถไปที่สวนก่อนกูอยากปรึกษาสักหน่อย''
 
''ปัญหาอะไร..ปัญหาหัวใจหรือเปล่า..เฮ้ยกูไม่คืนพี่หลาบนะโว้ย..'' มันจอดรถที่สวนในหมู่บ้านแล้วเอ่ยขึ้นก่อนเมื่อเห็นผมนั่งนิ่ง
 
''ปรึกษาอะไรวะ..มึงเงียบแบบนี้กูจะรู้มั้ยเนี่ย'' จวบเร่งรัด ''กูอยากให้มึงช่วย..'' ''ได้เลย..บอกมาให้ช่วยอะไร..กูช่วย..'' จวบรับปากอย่างยินดี
 
ผมคิดจะเล่าเรื่องความสัมพันธ์ของตัวเองกับอาดาวและพี่แจงให้มันรู้แล้วค่อยให้มันออกความเห็นช่วยเหลือ..แต่ก็นึกเกรงว่าหากต่อไปไอ้จวบเปลี่ยนแปลงนำเรื่องนี้ไปเปิดเผย..
 
ผมก็เท่ากับเนรคุณที่นำความลับของผู้มีพระคุณไปประจานให้คนอื่นรู้
 
''นี่มึงไอ้นัน..มึงจะให้กูช่วยอะไรทำไมไม่บอกเสียที..กูไม่มีเวลาทั้งวันทั้งคืนนะโว้ย..'' จวบเริ่มโวยวายเมื่อผมยังไม่เอ่ยอะไร
 
''เห้..แท้ๆ..มึงกลับไปนอนคิดก่อนดีมั้ย..เอายังไงแล้วค่อยโทร.ไปบอก..กูจะรีบมารับใช้มึงทันที'' จวบทนกับสภาพอึดอัดนั้นได้ไม่นานจึงบ่น
 
''แม่ง..มึงหล่อนัก..บักหรือก็ใหญ่..จะกลัวผู้หญิงทิ้งทำไมวะ'' จวบทายเรื่อง
 
''ไม่มีใครทิ้งกูหรอก..'' ผมเปิดปากครั้งแรก
 
''งั้นมึงกำลังจะทิ้งคนอื่นแต่อีไม่ยอม'' จวบทำนายต่อไปแต่ผมสั่นหัว..
 
ผมทิ้งทั้งพี่แจงและอาดาวไม่ได้แน่..เซ็กแสนสนุกแบบนี้ทิ้งไปก็โง่หลายแท้
 
''ถ้าไม่ใช่ทั้งสองก็ต้องเป็นอย่างที่สาม มึงทำอีท้อง..ถ้าแบบนี้ยากหน่อยละ..มึงมีทางเดียวคือรับเป็นพ่อไปซะ..ให้แม่มันพักเรียน..เห้..จริงๆ เลยนะ..ไม่รู้จักระมัดระวังป้องกัน..สมควรกลุ้มใจแหละ''
 
เมื่อเห็นผมเงียบไม่ขานรับหรือปฏิเสธจวบก็บรรเลงเพลงสั่งสอนผมเต็มที่
 
''ไม่ใช่โว้ย..ห่านี่..กูยิ่งกลุ้มๆ อยู่..ยังจะเอาเรื่องเห้..ๆ อย่างนี้มายัดให้'' ผมใส่มันกลับบ้างแต่จวบไม่สนจ้องตาผมก่อนพูดช้าๆ
 
''เมื่อไม่ใช่สามปัญหาแรกก็คงเป็นเรื่อง..รถไฟชนกันใช่ไหม..'' จวบพูดถึงคำว่า..เป็นเรื่อง..แล้วหยุดไปสองวินาทีก่อนต่อด้วยคำ...รถไฟชนกัน...
 
''ยัง..ยังไม่ชนกัน..แต่มันจะชนกันคืนนี้..กูไม่รู้จะหาทางออกยังไง'' ผมบอกความจริงครึ่งหนึ่งเท่านั้น
 
''มึงให้รายละเอียดกูหน่อยได้ไหม..'' จวบถาม
 
''ให้ได้แค่..คนหนึ่งจะมาหากูที่บ้าน..อีกคนนัดให้กูออกไปหาข้างนอก..เวลาใกล้กัน..'' ''ห่า..'' จวบสบถก่อนขยับรถ
 
''มึงจะไปไหน..ยังไม่แนะนำอะไรกูสักอย่าง'' ผมจับแขนมองหน้ามัน
 
''ไปส่งมึงที่บ้าน..กูกลัวคนมาหามึงที่บ้านเจอว่ามึงอยู่กะกูแล้วมาหึงกู'' มันพูดแล้วหัวเราะ
 
''เห้..แท้ๆ นะมึง..ไม่ช่วยแล้วยังเยาะเย้ยอีก..เออกูผูกเองแก้เองก็ได้วะ..มึงไม่ต้องช่วยกู''
 
ผมเคืองจวบจริงๆ ยิ่งเห็นหน้ามันเฉยเมยไม่สนใจความเดือดร้อนยิ่งหงุดหงิดกว่าเดิม
 
''มึงเปิดประตูให้ด้วย..กูจะเอารถเข้าบ้าน'' จวบสั่งเมื่อจอดรถ
 
''เข้าไปทำไมนี่บ้านกูไม่ใช่บ้านมึง'' ผมออกอาการเกเรกับเพื่อน
 
''กูจะไปหวัดดีอาคนสวยของมึงก่อน..รีบเปิดประตูมันงั้นกูจะกดแตรเรียกคนในบ้าน''
 
''มึงนี่กวนตีนดีแท้เนาะจวบ..ไม่ถึงทีของกูบ้างก็แล้วไป'' ผมโมโหแต่ต้องยอมเปิดประตูให้มันเอารถเข้าบ้าน
 
''สวัสดีคร้าบคุณอาคนสวยทั้งสองท่าน'' ประจวบนำหน้าพาผมเข้าห้องรับแขกโดยใช้เสียงเปิดทางราวกับเป็นบ้านตัวเอง
 
''อ้าวจวบเหรอนึกว่าใคร..ลมอะไรพัดมาล่ะ..'' อาดาวรับไหว้แล้วทักทาย ''ตั้งใจแวะมาสวัสดีคุณอาทั้งสองเลยครับ..อ้าว..สวัสดีครับพี่แจง''
 
ประจวบยกมือไหว้ค้างไว้ราวกับนักการเมืองหาเสียงในตลาด พอเห็นพี่แจงก็สวัสดีเธออีกคนก่อนจะเอ่ยถาม
 
''คุณอาเล็กยังไม่กลับหรือครับ'' ''อ้อ..เล็กไม่ค่อยสบายจ่ะ..จวบมีธุระอะไรหรือจ๊ะ'' อาดาวถาม
 
''ไม่ใช่ธุระหรอกครับ..แค่ผมมาขอพรคุณอาทั้งสองเท่านั้น''
 
''..นึกว่าธุระ..อาให้พรคนเดียวได้ไหม'' อาดาวยิ้มหวานให้เพื่อนจอมกะล่อน..
 
จวบเดินตรงไปคุกเข่าหน้าเก้าอี้อาดาว มันแสดงได้เนียนจัง ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยแล้วเดินเลยเข้าครัวไปเพื่อเก็บของจัดการทำโจ๊กให้อาเล็กเสร็จถือออกมาเจอทั้งสามหัวเราะเสียงดัง
 
''แจงเอาโจ๊กขึ้นไปป้อนให้เล็กด้วยนะ..'' อาดาวสั่งแล้วเรียกผมนั่งแทนที่พี่แจง
 
''จวบบอกนันหรือยัง'' ''บอกเรื่องอะไรครับ'' ผมสวนคำอาดาวทันที
 
''ยังครับ..ผมอยากเซอร์ไพรส์เพื่อน'' จวบเบาเสียงลง ''อ้าว..งั้นอาก็เปิดเผยความลับของจวบแล้วซี..ขอโทษนะ''
 
''ไม่ต้องขอโทษผมครับ..คุณอาทำแบบนี้ผมตกนรกกันพอดี..'' จวบลงนั่งพนมมือกับพื้นเมื่อได้ยินคำขอโทษของอาดาว
 
''เรื่องอะไรกันครับอา'' ผมถามซ้ำอีกครั้งเธอหันมาบอกว่า ''ถามจวบเอาเองเถอะ..อาจะขึ้นไปดูเล็ก..จะออกจากบ้านอย่าลืมปิดประตูให้เรียบร้อยนะ''
 
''ขอบพระคุณครับอาดาว..ขอให้พระคุ้มครองอาเล็กหายป่วยไวๆ ด้วยนะครับ'' จวบยกมือไหว้ส่งอาดาวจนร่างลับขึ้นบันไดชั้นสอง
 
''มึงรีบไปเปลี่ยนชุดแล้วไปกะกู..'' จวบหันมาสั่ง ''ยังมาทำหน้างงอะไร..เร็วๆ เดี๋ยวรถไฟมาถึงบ้านมึงจะไปไหนไม่ได้นะ''
 
แม้จะยังงงอยู่แต่พอมันพูดถึงรถไฟผมพอเดาได้จึงกลับเข้าห้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมาเดินตามจวบออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว
 
''มึงทำได้ยังไงวะจวบ'' ผมรู้สึกโล่งสบายเมื่อพ้นซอยบ้าน ตอนนั้นจวบมันจะพาผมไปขึ้นช้างขึ้นม้าที่ไหนผมก็ไปหมดเพื่อให้พ้นคืนนี้
 
''กูหลอกถามอาการอาเล็กแล้วว่าต้องมีคนเฝ้า..อาดาว..พี่แจงแย่งกันเฝ้า..กูเลยให้เฝ้าทั้งสองคน แต่ขอพามึงไปฉลองวันเกิดคืนนี้...''
 
''วันเกิดมึง..'' ผมสวนคำโดยมันยังพูดไม่จบ ''เออ..วันเกิดกู..ไม่เคยบอกใคร..รถนี่กูก็ได้เป็นของขวัญวันเกิดเหมือนกัน'' ผมอึ้งเมื่อได้ยิน
 
''ขอบใจโว้ยเพื่อน..'' ผมบีบแขนเพื่อนแน่น
 
''ไม่ต้องมาขอบใจกู..แต่มึงต้องเข้าใจกูให้มากกว่านี้..ว่ากูเป็นเพื่อนมึง..ไม่คิดทิ้งมึงมาเลย''
 
''กูขอโทษ..ที่แรงกะมึง'' ผมบีบแขนต่อจนมันหันมามอง ''เออ..กูไม่โกรธมึง..แล้ววันนี้กูก็เกิดจริงๆ..ไปแดกกันให้เมา''
 
จวบพาไปนั่งร้านเหล้าเรียกเพื่อนสนิทมาชนแก้วกันอีกสามคน ผมเมาออกมานั่งอาเจียนข้างถนนก่อนร้านปิด จวบรับหน้าที่ประคองผมเข้าไปในห้องที่อะพาร์ตเมนต์หรูแห่งหนึ่ง จับผมวางบนโซฟาตัวยาวแล้วมันก็ขึ้นเตียงใหญ่ ซึ่งเหมือนจะมีคนนอนอยู่ด้วยแต่ผมเมาหลับไปโดยไม่รู้ว่าเป็นใคร
 
ผมรู้สึกตัวลืมตาเห็นห้องมืดทึบอยู่นึกว่ายังไม่สว่าง..แต่นาฬิกาข้อมือบอกเวลาสิบโมง..จึงหันมองไปทางเตียงนอนแล้วเบิกตา..
 
สาวคนหนึ่งกำลังก้มหน้าอยู่กับหน้าท้องของเพื่อนรัก..แม้ห้องจะไม่ค่อยสว่างแต่ผมเห็นร่างเธอเปลือยเปล่าและขาวผ่อง..
 
ไม่ใช่น้าหลาบแน่..เป็นใครผมไม่รู้จัก..และเห็นแค่ด้านข้างสวยแค่ไหนก็ไม่รู้อีก..
 
ผมนอนดูเธอขึ้นนั่งทับประจวบขย่มจนเตียงเขย่า..แล้วตามมาด้วยสียงร่ำร้องด้วยเสียงเสียวสะท้านหู ก่อนหยุดกะทันหันแต่มีเสียงเธอดังขึ้นมาแทน
 
''ทำไมเพื่อนจวบนอนขี้เซานักล่ะ'' ''มันเมาหนัก..อยากโดนมันเอาแล้วหรือพี่แตง''
 
''ช่ายซี..ของเค้าน่าเล่นกว่าจวบอีก..''
 
เธอเอ่ยถึงผมราวกับว่าได้เห็นของผมแล้วจึงเอามือล้วงเข้าไปในผ้าห่ม..อ้าวนี่ผมมีกางเกงในเพียงตัวเดียวเท่านั้นหรือ
  
(อ่านต่อวันพรุ่งนี้)

Share :
Recommend on Google
ดาราโปรไฟล์
ชื่อ :ภูผา เตชะณรงค์
ชื่อเล่น : ภูผา
วันเกิด :
ค้นหาดาราอื่นๆ
คอลัมน์อื่นๆ ในหมวด
อดีตแสนหวานของแป๋ว (66)
17 ธันวาคม 2557 14:00 น.
อดีตแสนหวานของแป๋ว (65)
16 ธันวาคม 2557 14:52 น.
อดีตแสนหวานของแป๋ว (64)
11 ธันวาคม 2557 13:56 น.
อดีตแสนหวานของแป๋ว (63)
08 ธันวาคม 2557 16:21 น.
อดีตแสนหวานของแป๋ว (63)
03 ธันวาคม 2557 14:55 น.
ข่าวประชาสัมพันธ์
กระทรวงพาณิชย์ จับมือ เทสโก้ โลตัส ร่วม “เทใจ...คืนสุข...สู่ประชาชน” ลดราคาสินค้ากว่า 5,000 รายการ สูงสุด 70%
อิมพีเรียล เวิลด์ สำโรง คืนกำไรส่งท้ายปี จัดกิจกรรม Imperial Let’s Celebrate สนุกสนานกับเทศกาลนักช้อป
การกลับมาอีกครั้ง…ของ MR. Rom-Com ตลอดกาล ฮิวจ์ แกรนต์ ในภาพยนตร์โรแมนติก-คอมเมดี้แห่งปี The Rewrite เขียนยังไงให้คนรักกัน
Playpark ชวนทำดี 1 โหลด ร่วมบริจาค 9 บาท สมทบ Gamers Love Dad 9
กิจกรรมร่วมสนุกลุ้นรับบัตรชมภาพยนต์เรื่อง "The One Ticket ตัวพ่อเรียกพ่อ"
© Copyright 2009 All Rights Reserved - @ Siamdara.com