หน้าแรก ผู้หญิง ศาลารัก
สองอากับหนึ่งหลาน (47)
14 สิงหาคม 2014 14:47 น.  View : 2,357  



ผมยืนขึ้นประจันหน้าอย่างหมดวามเกรงกลัว อาเล็กเริ่มกับผมก่อน จากสาวแก่อารมณ์ผันผวนมีความอยากต้องการผู้ชาย ถึงขนาดเข้าไปยืนดูผมนอนโชว์ตัวเดียวอันเดียวในห้องไม่ยอมไปไหน กลายมาโกรธแค้นจะไล่ผมออกจากบ้านเพราะแอบดูเธออาบน้ำ..อะไรเนี่ย..

 
  
 
หรือ..อาเล็กต้องการไล่ออกจากบ้านเพราะโกรธที่ผมแอบดูเธอแอบน้ำ โดยไม่ยอมเอาน้องชายตัวเดียวของผมให้เล่นใช่ไหม? 
 
 
เธอโกรธขนาดไล่ล้างผมแล้ว ทำไมผมจะเปิดความลับของเธอออกมาบ้างไม่ได้ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วทำแบบนี้จะเกรงใจเธออีกทำไม
 
 
ผมถอยจนไม่มีทางถอย สารภาพผิดแล้ว ขอโทษที่ทำผิดแล้ว เธอควรให้ความเมตตาปราณีผมถึงจะถูก แต่กลับกลายเป็นเคียดแค้นถึงขนาดนี้ จะดีกับเธออีกทำไม พูดแล้วผมเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าใบนั้น หยิบกล่องใหญ่ด้านในลงมาวางบนเตียงแล้วเปิดออก
 
 
''หลักฐานอยู่นี่'' ผมหยิบแท่งเทียมสีเนื้ออันเล็กออกมาถือไว้
 
 
''ตอนนั้นประตูเปิดผมเรียกหลายหนไม่มีเสียงตอบ แต่ได้ยินเสียงน้ำไหลจึงเดินเข้ามา..ประตูห้องน้ำไม่ได้ปิดผมจึงเห็น อาเล็กกับเจ้านี่..''
 
 
ผมชูอวัยวะเทียมขึ้นสูงก่อนเสียบเข้าไปในอุ้งมือแล้วพูดต่อแบบไม่หวั่นเกรงเธอ
 
 
''ตอนนั้นอาเล็กไม่ได้อาบน้ำ..แต่อาเล็กกำลังสนุกกับของในมืออันนี้..สรุปว่าผมไม่ได้แอบดูอาเล็ก..ถ้าบอกอาดาวหรือไล่ผมออกจากบ้านผมก็จะไปขอความเป็นธรรมจากอาดาวเหมือนกัน'' พูดจบผมจ้องตาเธอแบบไม่เกรงกลัวสิ่งใดอีกแล้ว..
 
 
''นาย..นายอนันต์...'' อาเล็กเสียงสั่น ปากสั่น หน้าขาวซีด..เงื้อมือขึ้นสูงตั้งใจฟาดผมเต็มกำลัง
 
 
ตอนนั้นผมบ้าแล้ว..ไหนๆ..ก็ไหนๆ..ถูกไล่ออกจากบ้าน ตบมากูจะแก้แค้นด้วยการจูบตอบ จึงยืนจ้องตาเธอไม่หวั่น..ตบมาผมจะจูบตอบ..ผมคิดเหมือนในหนังเลยครับ
 
 
มืออาเล็กค้างไม่ฟาดลงมา..หน้าขาวซีดกว่าเดิม..แล้วผมก็ตกใจมากขึ้นเมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า..
 
 
ร่างอาเล็กสั่นเล็กน้อยแล้วหงายหลังลงไปแบบที่ว่า...หงายหลังตึง...คือล้มทั้งยืน..แต่เดชะบุญที่ด้านหลังเธอเป็นเตียงนอน ร่างอาเล็กจึงโดนขอบที่นอนก่อนตัวจะรูดลงไปที่พื้นทั้งหมด
 
 
พอได้สติผมเข้าไปเขย่าเรียก..แต่เธอเงียบ..หน้าซีดเผือดตัวเย็นเฉียบ..ผมหันรีหันขวางก่อนอุ้มเธอขึ้นวางบนเตียง..แล้วเดินหายาดม, ยาหม่องเพื่อนำมาช่วยให้ฟื้น..แต่หาทั่วห้องไม่เจอเลย...จึงหันไปเขย่าตัวอีกแต่เธอนอนนิ่งเหมือนไม่หายใจ..
 
 
ผมตกใจคิดว่าตาย..เพราะหน้าอกไม่มีการเคลื่อนไหว เอามือรอที่จมูกก็เหมือนไม่มีลมเป่าเข้าออก..ตกใจมากผมก้มลงเอาหูแนบอกเธอเพื่อฟังว่าหัวใจยังเต้นอยู่หรือเปล่า..
 
 
โอ้..หัวใจเต้น..อาเล็กยังไม่ตาย..แต่เพื่อความแน่ใจจึงเอามือวางบนอกนูนๆ ของเธออีกครั้ง
 
 
เฮ้อออ..ค่อยยังชัวหน่อย..เธอเริ่มหายใจแรงขึ้นจนเห็นหน้าอกนูนกระเพื่อมขึ้นลง..แต่ยังไม่ลืมตา..
 
 
ผมไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปจึงใช้มือนวดบริเวณนม เพราะคิดว่าจะช่วยหายใจได้..นวดไปนานสภาพอาเล็กยังสลบไม่ได้สติเหมือนเดิม
 
 
ขณะที่อาเล็กยังไม่ฟื้นอาการน่าเป็นห่วง..ได้มีเรื่องน่าห่วงอื่นเกิดตามมาแบบไม่ได้นัดหมายอีก อะไรจะเลวร้ายปานนี้..
 
 
ตอนนั้นหัวผมหมุนติ้วยิ่งกว่าใบพัดเครื่องบิน เพราะได้ยินเสียงประตูใหญ่เปิด ก่อนจะมีเสียงรถวิ่งเข้ามา..อาดาวกลับมาแล้ว..
 
 
อาดาวกลับมาเห็นอยู่ในห้องอาเล็กที่นอนสลบไสลเช่นนี้อะไรจะเกิด นอกจากอาเล็กไม่ได้สติ..
 
 
ห้องอาเล็กมีอุปกรณ์มากมายที่ไม่น่าปรากฏร่วม โดยเฉพาะอวัยวะเทียม..อาดาวมาเห็นคนที่เคยกกกอดบนเตียงอยู่ในสภาพนี้กับน้องสาวเธอ..อะไรจะเกิดขึ้น
 
 
หากอาเล็กไม่พูดจากล่าวหาอะไรผมก็ยังพอลบเรื่องเลวร้ายได้..แต่หากอาเล็กฟื้นขึ้นมาแล้วพูดว่า
 
 
ผมบุกเข้ามาในห้อง..ทำให้เธอจนตกใจสลบไป..ผมทำอะไรบ้างก็ไม่รู้...
 
 
ผมตายแน่..ตายทั้งเป็นเด็ดขาด..ผมต้องออกไปจากห้องนี้อย่างรวดเร็วและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
 
 
แต่เจ้าอวัยวะเทียมบนเตียงกล่องใหญ่นั้นไม่ฟ้องประจานความไม่ปกติหรือ..
 
 
อาดาวเข้ามาเห็นก็รู้ความลับของอาเล็กทันที เธอจะอับอายปานใด..และจะป้ายความผิดมาให้ผมไหม..
 
 
แต่หากผมสามารถเก็บความลับนี้ไว้คุยกันสองคน..แค่ผมกับอาเล็กล่ะจะดีกว่าหรือเปล่า???
 
 
ผมใช้ความคิดอย่างรวดเร็ว แล้วจัดการกับอวัยวะเทียมเข้ากล่อง..ยกเก็บไว้ในตู้เร็วที่สุด..จัดเสื้อผ้าและอื่นๆ ให้ดูเป็นปกติที่มันควรอยู่..แล้วดึงผ้าแพรขึ้นห่มตัวอาเล็ก..เดินออกจากห้องปิดประตูเดินลงบันไดถึงชั้นล่างหันไปทางห้องตัวเอง
 
 
พอดีอาดาวเปิดประตูจึงหันกลับ
 
 
''ทำสวนเสร็จแล้วหรือนัน'' เธอทักเสียงใสยิ้มสดชื่นเดินเข้ามาอ้าแขนจะกอด..
 
 
''เรียบร้อยแล้วครับ..เพิ่งขึ้นไปเรียกอาเล็ก..แต่อาเล็กนอนหลับ..จึงลงมาพอดีอาดาวกลับ'' เธอชะงักเท้าเมื่อได้ยินผมเอ่ยถึงอาเล็กแต่ยังยืนเกาะราวบันไดคุยต่อ
 
 
''แน่ะๆๆ..ทำไมต้องขึ้นไปเรียก'' อาดาวทำตามแวววาวคล้ายล้อเล่นแต่คิดว่าจับผิดผมด้วย
 
 
''อ๋อ..อาเล็กสั่งไว้ครับ..ทำเสร็จเมื่อไหร่ให้ขึ้นไปเรียก แต่อาเล็กนอนหลับครับเรียกหลายคำไม่เปิดประตูผมจึงลงมาก่อน'' ''เหรอ..งั้นเดี๋ยวอาบอกเอง..นันลงไปรอข้างล่างเลย''
 
 
พูดจบเธอก้าวขึ้นบันไดไปแต่สายตาจับจ้องผมจนลับมุมบันได ผมเปลี่ยนทิศจากจะกลับไปรอผลที่ห้อง เป็นลงไปในบริเวณสนาม ด้วยหัวใจเต้นระส่ำไม่เป็นปกติ..ได้แต่ภาวนาในใจอย่าได้เกิดเรื่องร้ายๆ ขึ้นเลย เพราะผมก็ไม่ได้คิดร้ายใดๆ ต่ออาเล็กเหมือนกัน
 
 
''นัน..นัน..'' เสียงอาดาวตะโกนลงมาจากหน้าต่างห้องอาเล็กหลังหายขึ้นไปกว่าสิบนาที
 
 
''ครับผม..'' ผมเดินไปบริเวณใต้ต้นมะม่วงแล้วเห็นอาดาวที่หน้าต่างตะโกนลงมา ''ไปซื้อยาหอมกับยาดมมาด่วนเลย..เล็กเค้าเป็นลม..วิ่งเลยนะ..เร็วที่สุด''
 
 
''คร้าบบบบ....'' ผมรับปากเสียงดังแล้วรีบวิ่งออกไปร้านยาปากซอยทันที ในใจลดความหวั่นวิตกลง คิดว่าอาเล็กคงไม่ได้เอ่ยถึงผม..ส่วนอาดาวคงเป็นห่วงน้องสาวมากกว่าจะสงสัยว่า อะไรเป็นสาเหตุให้น้องตัวเองเป็นเช่นนั้น
 
 
ผมคิดว่าเรื่องของผมกับอาเล็กน่าจะเป็นความลับของสองคนอย่างที่หวังไว้ จึงวิ่งไปวิ่งกลับเพื่อให้ทันใจอาดาว นำยาทั้งสองอย่างมาให้เธออย่างรวดเร็ว
 
 
อาดาวเปิดประตูรับยาแล้วปิดห้องทันทีไม่ยอมให้ผมตามเข้าห้องไปด้วย
 
 
''เอาน้ำร้อนไหมครับ'' ผมยังอยากเห็นอาเล็กจึงถามขึ้น ''ขอบใจจ๊ะ อาจัดการเตรียมไว้แล้ว'' คราวนี้พี่น้องสองสาวไม่ลงมาข้างล่างอีกเลย กระทั่งพี่แจงกลับใกล้ค่ำ
 
 
''พี่หลาบยังไม่กลับจากต่างจังหวัดใช่ไหมนัน'' พี่แจงถามผม ''พรุ่งนี้กลับครับ..''
 
 
''อ้าวแล้วใครทำอาหารล่ะ..อาเล็กหรือ'' เธอซักต่อ.. ''ผมเองครับ..ท่านยังไม่ลงมา..แต่บอกว่าคุณอาเล็กไม่สบาย..ผมเลยจัดการเอง''
 
 
''ไหนชิมซิ'' พี่แจงตักอาหารบนโต๊ะเข้าปากแล้วยิ้ม
 
 
''เธอเก่งทั้งการครัวการมุ้งเลยนะนัน'' พี่แจงชมเดินอ้อมโต๊ะมากอด
 
 
''คืนนี้อย่าล็อกห้องนะ..อยากให้นันปรุงอาหารพิเศษมื้อดึก..''
 
 
ที่จริงเรื่องฝีมือครัวผมพอรู้เท่านั้น อาหารที่จัดส่วนใหญ่มาจากซองสำเร็จรูป แค่เปิดซองแล้วอุ่นปรุงแล้วชิมให้ถูกปากเท่านั้นไม่ยุ่งยาก
 
 
''อ้าวแจงกลับแล้วเหรอ'' ผมกับพี่แจงได้ยินเสียงเดินจากชั้นบนจึงแยกกัน..
 
 
''เล็กไม่ค่อยสบาย..ไปดูหน่อยสิว่าเป็นไรมากไหม..หน้าซีด..นอนหลับตาตลอดเวลา..ถามอะไรก็ไม่ตอบ..ท่าทางยังกะคนอกหัก''
 
 
อาดาวลงมาบอกข่าวให้หลานรู้แล้วเดินเข้ามาหาผมในครัว
 
 
''นันทำโจ๊กให้ถ้วยนึง..ใส่ไข่กับตับบดด้วยนะ''
 
 
''ตับหมดครับ..ต้องรอขี่รถไปซื้อก่อน..แต่ผมตุ๋นไก่กับกะหล่ำปลีไว้แล้ว..คุณเล็กชอบครับ..อาเอาขึ้นไปให้ทานแก้หิวก่อนไหมครับ''
 
 
''นันรู้ได้ไงว่าเล็กชอบ'' อาดาวถามทันที ''อ่อ..น้าหลาบบอกผมครับ..บอกวิธีตุ๋นด้วย''
 
 
''แล้วรู้ไหมอาชอบกินอะไร..'' เธอถามติดน้ำเสียงสดใส
 
 
''น้าหลาบบอกผมว่าอาไม่จุกจิกจู้จี้..แต่ขอมีรสจัดหน่อยอาชอบหมด'' ผมบอกไปตามความจริงที่ได้ความรู้จากน้าหลาบ..แต่..
 
 
''ไม่ใช่..'' อาดาวหัวเราะหันไปที่โต๊ะอาหารเห็นพี่แจงกำลังเดินขึ้นบันได จึงเข้ามาติดตัวผม
 
 
''ไม่ใช่..'' เธอย้ำอีกครั้ง
 
 
''อาชอบกินอันนี้ต่างหาก..ดึกๆ ปรุงให้อากินหน่อยนะ..ตอนนี้เอาไก่ตุ๋นไปให้เล็กมันเพิ่มพลังก่อน..''
 
 
เธอคว้าน้องชายผมเต็มกำแล้วเอียงเข้ามาจุ๊บแก้ม ก่อนเดินออกจากครับ ปล่อยให้ผมยืนหัวหมุนต่อไป
 
 
...ยุ่งแล้วซีกู...
  
 
(อ่านต่อวันพรุ่งนี้)

Share :
Recommend on Google
ดาราโปรไฟล์
ชื่อ :สรภพ ลีละเมฆินทร์
ชื่อเล่น : เพชร
วันเกิด :
ค้นหาดาราอื่นๆ
คอลัมน์อื่นๆ ในหมวด
ข่าวประชาสัมพันธ์
ลุ้นเที่ยวญี่ปุ่นกับเมจิช็อคโกแลต
กิจกรรมร่วมสนุกรับบัตรชมภาพยนต์เรื่อง "The Eyes Diary "
PLAYPARK MUSIC AWARDS 2014 สุดยอดรางวัลทางดนตรีที่คุณเป็นผู้ตัดสิน
โรงพยาบาลมะเร็งสมัยใหม่กว่างโจวช่วยเด็กหญิงอายุเพียง9ขวบเอาชนะโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองได้
ออดิชั่น แจกแรร์ถาวร ฟรี!!! ไอเทมกระเป๋าผีซอมบี้ รับฮาโลวีน ตุลาคมนี้ ขาแดนซ์ห้ามพลาด
© Copyright 2009 All Rights Reserved - @ Siamdara.com