หน้าแรก ผู้หญิง ศาลารัก
สองอากับหนึ่งหลาน (13)
19 สิงหาคม 2014 15:12 น.  View : 2,504  



เราสองตื่นตระหนกจนหัวใจแทบวาย เพราะหากพี่แจงเอ่ยเรื่องนี้กับอาคนใดคนหนึ่ง คงไม่พ้นถูกเรียกไปถามแน่ อาดาวถามคงไม่เท่าไหร่ หากเป็นอาเล็กเราสองปิดความลับไม่อยู่แน่

 
  
 
''นัน...เรียนมาสูงขนาดนี้ทำไมทำตัวต่ำนัก...นี่เธอกล้าไล่ปล้ำพี่หลาบในห้องครัวเชียวหรือ...?''
 
 
อาเล็กต้องใส่ผมก่อนแน่และคงไม่ยอมฟังเหตุผลว่าผมเสียตัว เพราะโดนน้าหลาบปลุกปล้ำก่อน...เรื่องในครับน้าหลาบก็อยากตื่นเต้นมิใช่ผมเข้าไปขืนฝืนใจข้างเดียว
 
 
''ผมคิดไม่ออกเลยน้า...'' ผมสั่นหัวปฏิเสธเมื่อน้าหลาบเขย่าตัวถามซ้ำ ''น้าถูกไล่ออกแน่เลยนัน...'' เสียงแม่บ้านแหบแห้งน่าสงสาร
 
 
''แล้วจะทำไงดีล่ะ...น้าเพิ่งรับหลานมาเลี้ยง...น้าจะเอาเงินที่ไหนไปส่งเสียมัน'' น้าหลาบคร่ำครวญต่อ
 
 
''น้าครับ...น้าหลาบ'' ผมเขย่าตัวเธอบ้าง ''คิดอะไรออกหรือนัน'' หน้าตาเธอสดชื่นขึ้นมาทันทีเมื่อผมพยักหน้า
 
 
''ถ้าน้าถูกเรียกไปถามให้บอกว่าผมจะปล้ำจนน้าต้องหนีเข้าไปอยู่ในห้องน้ำ...ผมจะสารภาพกับพี่แจงเองว่าปล้ำน้า...จะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ''
 
 
''ไม่ได้...ไม่ได้นะ...นันไม่ได้ทำผิดคนเดียวมีน้าร่วมด้วย'' เธอเอาตัวมาขวางไม่ให้ผมออกจากครัว เมื่อผมเดินหนีเธอก็ผวากอดไม่ยอมให้ออกจากห้อง
 
 
''เราผิดกันสองคน...ไปสารภาพด้วยกันเลย'' น้าหลาบยืนยัน ''น้าไม่ยอมให้นันรับคนเดียวหรอก'' น้าหลาบกอดซุกหน้ากับอกผมพูดเสียงปนสะอื้น
 
 
''คนดีของน้า...ไม่ต้องรับผิดแทนน้าหรอก...แค่นี้น้าก็รักหลงนันจนไม่รู้จะบอกยังไงแล้ว...เราไปรับผิดด้วยกัน...ขอให้คุณแจงเก็บไว้เป็นความลับ...''
 
 
ข้อเสนอของน้าหลาบฟังดูดีนะครับ
 
 
''ถ้าพี่แจงไม่ยอมล่ะ'' ผมตั้งคำถามน้าหลาบ ก็บอกทางออกที่ผมรับไม่ได้แต่ไม่กล้าปฏิเสธทันที
 
 
''จะยากอะไร ถ้าคุณแจงไม่ยอม ยืนยันจะฟ้องอาของเธอ...เราสองคนก็ไปหาที่อยู่ใหม่...น้ารับรองจะส่งเสียนันเรียนให้จบปริญญา''
 
 
เป็นไงครับความคิดของน้าหลาบฟังแบบไม่คิดก็ดีนะครับ แต่คิดถึงผลสุดท้ายเหมือนกับว่ามันคือแผนของน้าหลาบที่ต้องการรวบเอาผมไปเป็นผัว เป็นเหตุแบบตกบันไดพลอยโจนที่โทษกันไม่ได้ แต่น่าจะเป็นผลร้ายของผมมากกว่าผลดี
  
 
โธ่...ผมเพิ่งจะเต็มยี่สิบกำลังร่ำเรียนในมหาวิทยาลัย แล้วบังเอิญต้องมีเมียอายุ 38 แบบนี้มันจะโชคดีหรือครับ ผมไม่ได้ใจร้ายกับน้าหลาบนะครับ แต่ต้องเข้าใจคนหนุ่มอย่างผมบ้าง ดีว่าผมฉุกใจคำพูดสุดท้ายของน้าหลาบได้...จึงรีบหาทางออกอย่างรวดเร็ว
 
 
''...น้ารับรองจะส่งเสียนันเรียนให้จบปริญญา'' น้าหลาบอาจสามารถส่งเสียผมให้เรียนจบปริญญาได้...โดยมีผมเป็นผัวหนุ่มเคียงคู่เธอ
 
 
''ดีเหมือนกันครับ...ตอนนี้เราเฉยกันก่อนเดี๋ยวพี่แจงเรียกผมจะมาตามน้าไปคุยพร้อมกัน...แล้วค่อยหาลู่ทางช่วยกันพูด...แต่ถ้าพี่แจงยืนยันเราก็รับผิดด้วยกันนะน้า''
 
 
''ดีจ้ะนันจ๋า...นันที่รักของน้า...พรุ่งนี้น้าจะไปตกลงเรื่องบ้านหลังใหม่เลยละกัน...เตรียมไว้ก่อน''
 
 
''ครับน้า...เราแยกกันเลยนะ...ผมจะกลับห้อง''
 
 
ผมเดินลงเท้าหนักๆ ผ่านห้องพี่แจงไปถึงห้องตัวเอง...นั่งใจเต้นระทึกอยู่รอคำเรียกโดยไม่ปิดประตูห้อง เตรียมหาคำพูดแก้ตัวกับพี่แจงไปก่อน หากไม่สำเร็จค่อยยอมรับผิด...แต่จะรับแบบไม่ต้องไปอยู่กับน้าหลาบ
 
 
การเรียนให้จบปริญญานั้นเป็นความฝันอย่างหนึ่งของผม...แต่หากได้เรียนโดยมีเมียแก่เป็นผู้หาทุน ผมสู้อดทนทำงานไปสักพักหนึ่งแล้วไปเรียนราม หรือ เรียนสุโขทัย ดีกว่า ผมไม่ว่าน้าหลาบหรอกครับที่คิดอยากได้ผมเป็นผัว...เพราะส่วนใหญ่เป็นแบบนี้ไม่ว่าชายหรือหญิง
 
 
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าแต่ก็ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงยังไม่มีเสียงเรียกจากพี่แจง...ผมเริ่มรู้สึกเพลียทั้งร่างกายและจิตใจจึงเข้าไปอาบน้ำเช็ดตัวแห้งแล้วนุ่งผ้าขนหนูผืนเล็ก ไม่สวมเสื้อขึ้นเอนตัวบนเตียง แล้วหลับไปโดยไม่ได้ปิดประตูห้องเช่นเดิม
 
 
เพราะจิตใจผมจดจ่อด้วยความวิตกว่าจะถูกพี่แจงเรียกไปสอบถามเรื่องไปแก้ผ้าในห้องครัว ทำให้ฝันถึงเธอเมื่อหลับไปไม่นาน...ฝันถึงตอนแอบดูพี่แจงอาบน้ำ...กลับมาห้องเกิดเสียวอยากต้องการจนแก้ผ้าช่วยตัวเองปากพร่ำเรียกชื่อพี่แจงเหมือนอย่างที่น้าหลาบเคยได้ยิน
 
 
กำลังช่วยตัวเองอยู่นั้นพี่แจงเปิดประตูห้องเข้ามาพอดี ผมดึงผ้าปิดแต่ไม่มิด
 
 
''ไม่ต้องปิด...ทำให้เสร็จซิ'' พี่แจงยืนค้ำอยู่ข้างเตียงสั่งให้ผมช่วยตัวเองต่อ
 
 
''ไม่...ไม่...ทำไม่ได้แล้วครับ...มันเหี่ยวแล้ว'' ในฝันผมกลัวมากจนเจ้าน้องชายเหี่ยว พี่แจงไม่ยอมลงนั่งข้างๆพูดว่า
 
 
''เหี่ยวได้ยังไงเมื่อครู่ยังแข็งเป็นลำ...รังเกียจแจงใช่ไหมเห็นหน้าเลยเหี่ยว...มานี่จะทำให้แข็งเอง'' พี่แจงเอื้อมมือมาบีบรูดลำตัวน้องชาย
 
 มือเธอนุ่มนวลทำได้ดีมากเลยครับประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น น้องชายผมมันก็แข็งโป๊กเต็มกำมือ
 
 
พี่แจงกำรูดน้องชายผมแบบชำนาญเลยก็ได้ ผมไม่ต้องทำอะไรเลยนอนแอ่นสะโพกให้พี่แจงนวดน้องชายไม่นานผมก็เสียงสะท้านพ่นความสุขออกมา...แล้วรู้สึกเหนื่อยเหมือนกับว่าถูกพี่แจงเข้ามารูดน้องชายจนมีความสุขจริงๆ
 
 
ทันใดนั้นผมรู้สึกเตียงขยับ แต่ยังสงสัยเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นจริงหรือความฝัน หลับตาคิดก่อนเอื้อมไปคลำน้องชายก็ได้พบว่ามันเปียกเลอะเหมือนจริงทุกอย่าง มันเป็นความจริงที่เกิดขึ้นในความฝันเท่านั้น
 
 
ผมลืมตาแล้วยิ้มกับตัวเองเมื่อพบว่าผ้าขนหนูที่นุ่งนอนหลุดจนเหลือแต่ตัวเปล่า และผมก็ฝันเปียก...แต่ดันฝันไปว่าพี่แจงเข้ามาช่วยรูดกระตุกน้องชายจนมีความสุข ช่างเป็นความฝันที่ผมอยากให้เป็นจริงเหลือเกิน
 
 
''ก๊อก.ๆๆๆ''
 
 
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นขณะผมลากผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดคราบความสุขบริเวณหน้าขาและหัวน้องชาย เหลือบตาไปทางต้นเสียงมองเห็นเงาผู้หญิงยืนหันหลังให้แต่ก็จำได้ ''พี่แจง...'' ผมเรียกเสียงแผ่ว เธอไม่หันมาแต่ออกคำสั่ง ''นุ่งผ้าเสียก่อนค่อยลงจากเตียง''
 
 
พี่แจงยืนหันหลังหน้าประตูแล้วเมื่อผมลงจากเตียงเธอก็หันเดินเข้ามาในห้อง ผมรีบเผ่นเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ใช้ผ้าเช็ดตัวผืนเดิมเช็ดน้ำแล้วเอากางเกงที่ไปเสพสุขกับน้าหลาบสวม แล้วใช้ผ้าเช็ดตัวห่อไหล่เดินก้มหน้าออกมา
 
 
''ผ้าผืนเดียวนายนันใช้ทำประโยชน์ทุกอย่างเลยนะ''
 
 
เธอเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้มไม่มีวี่แววว่าโกรธเคืองอะไร
 
 
''ผมขอเปลี่ยนกางเกงก่อนครับพี่'' ผมบอกเพื่อให้เธอออกจากห้องไปก่อน แต่พี่แจงกลับลงนั่งบนเตียงใกล้กับกองคราบความสุขจากเรือนกายของผม
 
 
''ก็เปลี่ยนไปซิ..'' ''แต่...'' ผมไม่กล้าเอ่ยปากไล่เจ้าของบ้านออกจากห้อง
 
 
''แต่อะไร...'' พี่แจงยิ้มเต็มหน้าขณะที่ผมแห้งเหี่ยวหน้าจืดสนิท เพราะถูกพบเห็นในสภาพเช่นนั้น ''เมื่อกี้นอนแก้ผ้า...ให้พี่ดูมาตอนนี้จะเปลี่ยนกางเกงให้พี่ดูอีกหนไม่ได้หรือ''
 
 
''โธ่พี่แจง...ผม...ไม่ได้ตั้งใจ...จะทำแบบนั้นสักหน่อย''
 
 
ผมแก้ตัวรู้สึกดีขึ้นเมื่อเธอไม่มีอาการโกรธเคืองหรือแม้แต่ไม่พอใจที่ผมทำเช่นนั้น
 
 
''ไม่ตั้งใจ...ก็ไม่ว่ากัน...เอ้ารีบๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าพี่มีเรื่องจะถามหลายเรื่อง'' พี่แจงเสียงขึงขังผมจึงหนีบเอาเสื้อกางเกงเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ
 
 
''เอ่...ได้กลิ่นอะไรคาวๆ หรือเปล่านัน'' ออกจากห้องน้ำพี่แจงก็ทำจมูกฟุตฟิตหมุนหันไปรอบๆ
 
 
''อ้าวแล้วนี้อะไรล่ะ...เหนียวๆ...อ้อกลิ่นจากตรงนี้เอง'' พี่แจงชี้ลงไปที่กองเมือกความสุขของผมที่หลุดจากตัวลงไปติดกับผ้าปูที่นอนเป็นทางยาวเกือบเท่านิ้วมือ
 
 
''มะ...มะ...ไม่ทราบครับ...'' ผมอึกๆ อักๆ ละล่ำละลัก
 
 
''นันเป็นหวัดหรือเนี้ย...นอนน้ำมูกไหลเชียว...แต่น้ำมูกนันทำไมเหม็นคาวละ...เหม็นมากด้วยเหมือนคนเป็นไซนัส...ต้องไปให้หมอตรวจแล้วนะ''
 
 
พี่แจงพูดเรื่อยเฉื่อยขณะที่ผมรีบเอาผ้าเช็ดคราบนั้น
  
 
(อ่านต่อวันพรุ่งนี้)

Share :
Recommend on Google
ดาราโปรไฟล์
ชื่อ :เด่นคุณ งามเนตร
ชื่อเล่น : อ้วน
วันเกิด :
ค้นหาดาราอื่นๆ
คอลัมน์อื่นๆ ในหมวด
ข่าวประชาสัมพันธ์
ลุ้นเที่ยวญี่ปุ่นกับเมจิช็อคโกแลต
กิจกรรมร่วมสนุกรับบัตรชมภาพยนต์เรื่อง "The Eyes Diary "
โรงพยาบาลมะเร็งสมัยใหม่กว่างโจวช่วยเด็กหญิงอายุเพียง9ขวบเอาชนะโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองได้
ออดิชั่น แจกแรร์ถาวร ฟรี!!! ไอเทมกระเป๋าผีซอมบี้ รับฮาโลวีน ตุลาคมนี้ ขาแดนซ์ห้ามพลาด
เอ็มพิคเจอร์ส จัดงานเปิดตัวภาพยนตร์เรื่อง Roaring Currents ยีซุนชิน ขุนพลคลื่นคำราม
© Copyright 2009 All Rights Reserved - @ Siamdara.com